0
0
0
s2sdefault
powered by social2s
Każde miejsce ma swoje historie. Każdą historię tworzą ludzie. Każdy z nas może być jednym z tych, którzy historię tworzą. Potrzeba tylko pasji. Oprócz obiektów zebranych tematycznie i omówionych we wcześniejszych artykułach warto wspomnieć jeszcze w kilku zdaniach o innym - Zabytkowym wodnym młynie w Lachowicach z 1871 roku. Położony w granicach działek 128 i 129, A-360 z 03.03.1956 (st. rej. Nr 630), aktualizacja A-301/78 z 21.04.1978(B)

myn

W ostatnich latach: 15 kwietnia 2002 roku spłonął doszczętnie zabytkowy młyn w Lachowicach, cenny przykład tradycyjnego budownictwa ludowego, a zarazem zabytek techniki. Przyczyną pożaru było zaprószenie ognia w opuszczonym i pozbawionym dozoru budynku. W całej Europie małe młyny wodne zaprzestały mielić mąkę. Ale to nie musi oznaczać ich końca. Przystosowanie tych dawnych, niekiedy bardzo malowniczych obiektów, do wytwarzania czystej energii czy jako atrakcji turystycznych może przynosić korzyści. Młyny wodne to charakterystyczne, najczęściej drewniane budynki, których przygarbione sylwetki można dostrzec w dolinach wielu rzek. Jeszcze na początku XX wieku czynnych ich było w Polsce dziesiątki tysięcy, dziś - te jeszcze pracujące - można policzyć na palcach.

Młyn wodny to budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej, usytuowana nad rzekami. Młyny wodne nie tylko mełły zboża. Także cięto w nich drewno, wyrabiano papier, proch do naboi i narzędzia, farbowano materiał. Zazwyczaj towarzyszyły im konstrukcje piętrzące wodę, które utrzymywały jej odpowiedni poziom i regulowały lokalną gospodarkę wodną, a w ich sąsiedztwie często zakładano stawy rybne.

Dla niewidomych

Początek strony